|
Odsłonięcie i poświęcenie tablicy upamiętniającej ofiary stanu wojennego W niedzielę 6 grudnia 2009 roku w kościele Św. Wojciecha Biskupa i Męczennika w Białymstoku odsłonięto i poświęcono tablicę upamiętniającą ofiary stanu wojennego. Tablicę z inskrypcją „Pamięci Ofiar Stanu Wojennego, Więzionych i Internowanych” ufundował Wicemarszałek Województwa Podlaskiego Bogusław Dębski. Uroczystość zorganizowana została przy współpracy ze Stowarzyszeniem Polska Prawica oraz Klubem Więzionych, Internowanych i Represjonowanych. Patronat honorowy nad uroczystością objął Jego Ekscelencja Najdostojniejszy Ksiądz Arcybiskup Edward Ozorowski Metropolita Białostocki, który przewodniczył Uroczystej Mszy św. oraz dokonał poświęcenia tablicy pamiątkowej. W uroczystościach wzięli udział Radni Sejmiku Województwa Podlaskiego, Radni Rady Miejskiej Białegostoku, przedstawiciele Organizacji Kombatanckich i Osób Represjonowanych oraz liczne poczty sztandarowe.
Przemówienie Wicemarszałka Dębskiego wygłoszone po Mszy św. przed odsłonięciem tablicy "Pamięci Ofiar Stanu Wojennego": "Dziękujemy Waszej Ekscelencji za odprawienie Mszy Św. i objęcie patronatem uroczystości poświęcenia tablicy upamiętniającej osoby, które poniosły ofiary osobiste w czasie zrywu niepodległościowego i społecznego w latach 1980-1981 i stanu wojennego. Dziękujemy księdzu Markowi za homilię, jak zawsze pełną refleksji i treści dotyczących spraw naszej ojczyzny. Dziękujemy ks. Proboszczowi S. Szczepurze za przychylność i użyczenie miejsca na tablicę oraz pomoc w zorganizowaniu tej uroczystości. Ks. Proboszcz służył nam pomocą w czasach najtrudniejszych – stanu wojennego. Dziękujemy wszystkim obecnych, którym drogie jest wspomnienie o czasach walki o niepodległą Polskę. Dziękujemy zwłaszcza pocztom sztandarowym. To dzisiejsze wydarzenie ma dla nas znaczenie szczególne, jesteśmy zobowiązani podziękować tym wszystkim, którzy ponieśli ofiary, abyśmy mogli żyć w wolnym, w założeniu normalnym kraju. Chwila refleksji, jak wypełniamy daną nam szansę prowadzi do wniosku, iż marnujemy dany nam okres. Polska nie rozwija się tak jakbyśmy chcieli, władze państwowe nie zajmują się sprawami istotnymi dla państwa i narodu, ludzie obojętnieją na sprawy publiczne, bo ich wysiłek jest marnotrawiony i mają poczucie braku wpływu na otaczającą rzeczywistość. A że może być inaczej świadczy okres 20 lat Polski międzywojennej, gdy kraj za sprawą rządzących się rozwijał, wybudowano COP, Gdynię, scalono kraj po zaborach, pokonano wielki kryzys, wychowano w duchu patriotycznym społeczeństwo a zwłaszcza młode pokolenie. Obecne, ostatnie dwudziestolecie świadczy o niedojrzałości rządzących do misji jaką powinni wypełniać albo co gorsza chęci działania w interesie innych. Te okoliczności powinny uzmysłowić nam poczucie winy jaką mamy wobec ludzi, którym bliski jest okres Solidarności, pomordowanych, gdy bez mała w latach 1980-1981 cały naród żył w prawdzie, ukazał pragnienie wolności oraz dążenie do ładu społecznego, którego celem nadrzędnym jest silna Polska a obywatele się z nim identyfikują, mogą wpływać na bieg spraw publicznych i swój osobisty los. Ten okres, ofiara wielu jest zobowiązaniem, aby wbrew wszelkim przeciwnościom istniejący stan rzeczy próbować zmienić. Prosimy Księdza arcybiskupa o słowo do nas i poświęcenie tablicy."
|









